Εκτύπωση

"ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΣΗ ΩΣ ΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΥΘΥΔΙΚΙΑΣ"

Η Χριστίνα ΧαλανούληΤην ανάγκη συμπλήρωσης και διόρθωσης του θεσμικού πλαισίου, ώστε όσοι ελεύθεροι επαγγελματίες, αυτοαπασχολούμενοι και επιχειρήσεις θέλουν, να μπορούν να ενταχθούν στην εξωδικαστική ρύθμιση οφειλών, ζήτησε ο πρόεδρος του ΤΕΕ Γιώργος Στασινός, στην εσπερίδα με θέμα «Εξωδικαστική ρύθμιση οφειλών: Η εξέλιξη του θεσμικού πλαισίου και η εφαρμογή του για επιχειρήσεις και ελεύθερους επαγγελματίες του τεχνικού κόσμου» που διοργανώθηκε πρόσφατα από το ΤΕΕ.

«Ως ΤΕΕ ενισχύουμε και διευρύνουμε όλες τις δυνατότητες του θεσμού της διαμεσολάβησης, στον οποίο εντάσσεται η εξωδικαστική ρύθμιση οφειλών» σημείωσε ο πρόεδρος του ΤΕΕ Γιώργος Στασινός, τονίζοντας παράλληλα τη σημασία της συμμετοχής του ΤΕΕ μαζί με τους 20 μεγαλύτερους και σημαντικότερους επιστημονικούς, οικονομικούς και κοινωνικούς φορείς της χώρας, για πρώτη φορά όλοι μαζί, στον δυναμικά αναπτυσσόμενο Οργανισμό Προώθησης Εναλλακτικών Μεθόδων Επίλυσης Διαφορών (ΟΠΕΜΕΔ).

Όπως είχαμε αναφέρει μια νέα προοπτική παρουσιάζει για όσους ενδιαφέρονται το βιβλίο "ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΣΗ ΩΣ ΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΥΘΥΔΙΚΙΑΣ"της Δικηγόρου-Διαμεσολαβητριας κ. Χριστίνας Χαλανούλη. Προκειμένου να έχουν οι αναγνώστες μας μια ολοκληρωμένη εικόνα ταυτόχρονα με τη δυνατή διευκρινιστική άποψη της σημερινής κατάστασης, δημοσιεύουμε ολόκληρη την ομιλία της, που επισημαίνει πως υπάρχει η αρχή της λύσης του προβλήματος, με την κατάληξη ότι: "Το σημερινό κανονιστικό πλαίσιο συνδέει άμεσα τα επιχειρηματικά δάνεια με τη διαμεσολάβηση, αλλά σε κάθε περίπτωση χρειάζονται σημαντικές βελτιώσεις".

παραθέτουμε το πλήρες κείμενο της ομιλίας της:

Ήδη από το 2010, όταν και ενσωματώθηκε στην ελληνική έννομη τάξη ο θεσμός της διαμεσολάβησης (Ν.3898/2010), υπογραμμίστηκε η ανάγκη άμεσης εφαρμογής του στα λιμνάζοντα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας. Η δυνατότητα εξωδικαστικής επίλυσης προβλεπόταν ήδη στην πρώτη εκδοχή του Ν.3869/2010. Ωστόσο η πρώτη αυτή προσπάθεια απέτυχε και μάλιστα μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Σύμφωνα με την ομιλήτρια «οι λόγοι ήταν πολλοί». Ακροθιγώς ανέφερε η κ. Χαλανούλη την μη ύπαρξη διαμεσολαβητών διαπιστευμένων ή μη και η απροθυμία των πιστωτικών ιδρυμάτων να μειώσουν τις προσδοκώμενες αξιώσεις τους. Έτσι η κανονιστική υποχρέωση της υπαγωγής της διαφοράς στη διαμεσολάβηση μετατράπηκε σε μία τυπική απλή οιονεί διαδικασία. Στην πραγματικότητα αντικαταστάθηκε από την υπογραφή ενός απλού εγγράφου περί αποτυχίας της διαμεσολάβησης. Με την πάροδο των ετών και την αντιμετώπιση όλο και περισσότερων οικονομικών δυσχερειών, η μη επιλογή εξωδικαστικών μεθόδων επίλυσης οδήγησε στη συμφόρηση του δικαστικού συστήματος και τελικά στην αβελτηρία απονομής δικαιοσύνης.

Στη συνέχεια η κ. Χαλανούλη είπε ότι έτσι, προβλέφθηκαν με πρωτοβουλία της Τράπεζας της Ελλάδος κείμενα οδηγιών, βέλτιστων πρακτικών χωρίς δεσμευτικότητα, όπως είναι ο γνωστός Κώδικας Δεοντολογίας των Τραπεζών. Κι εδώ οι προσπάθειες απέτυχαν. Και πάλι μοναδική λύση παρέμεινε η προσφυγή στην τακτική δικαιοσύνη. Παράλληλα μαζί με την αυξανόμενη αδυναμία κάλυψης των ληξιπρόθεσμων οφειλών ιδιωτών, άρχισαν να αυξάνονται και οι επιχειρήσεις που είτε έκλειναν, είτε υπολειτουργούσαν, καθώς δεν μπορούσαν να εξυπηρετήσουν τόσο τον τραπεζικό δανεισμό όσο και τις εργοδοτικές και ασφαλιστικές εισφορές. Πρόσκαιρα ως λύση και στην περίπτωση των γνωστών σήμερα επιχειρηματικών δανείων, προτάθηκε, η εφαρμογή του Κώδικα Δεοντολογίας. Όμως η προσπάθεια κι εδώ απέτυχε, όπως είχε ήδη αποτύχει ο Ν.4307/2014.

«Η μη σύμπραξη των ασφαλιστικών και φορολογικών αρχών αποτέλεσε ενδεχομένως έναν από τους βασικούς λόγους μη τελεσφόρησης του εγχειρήματος αυτού», επισήμανε η κ. Χαλανούλη τονίζοντας ότι το σημερινό κανονιστικό πλαίσιο συνδέει άμεσα τα επιχειρηματικά δάνεια με τη διαμεσολάβηση αλλά σε κάθε περίπτωση χρειάζονται σημαντικές βελτιώσεις.

add1

ad2