Εκτύπωση

ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΤΙΜΗ ΓΙΑ ΜΕΝΑ Η ΑΝΑΓΟΡΕΥΣΗ ΜΟΥ, ΥΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΟΤΗΤΆ ΜΟΥ ΩΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΟΑΣ, Σ’ ΕΠΙΤΙΜΟ ΔΗΜΟΤΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΩΝ ΤΖΟΥΜΕΡΚΩΝ.

Αποτελεί ξεχωριστή τιμή για μένα η αναγόρευσή μου, υπό την ιδιότητά μου ως Προέδρου της Δημοκρατίας, σ’ Επίτιμο Δημότη του Δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων. Και έχω χρέος να επισημάνω ότι η παρουσία μου σήμερα εδώ, προκειμένου ν’ αποτίσουμε από κοινού τον επιβαλλόμενο φόρο τιμής στην Ιερή Μνήμη των τραγικών Θυμάτων της θηριωδίας που έλαβε χώρα στ’ Άγια και Μαρτυρικά τούτα χώματα της Πατρίδας μας, τον Οκτώβριο του 1943, με συγκινεί βαθύτατα. Υπογραμμίζω το γεγονός ότι η Πολιτεία, με την αναγνώριση της ναζιστικής θηριωδίας στον Καταρράκτη και την συνακόλουθη ένταξή του στον κατάλογο των Μαρτυρικών Χωριών με Προεδρικό Διάταγμα (ΦΕΚ Α/79/1-06-2017), εξεπλήρωσε ένα πραγματικό Χρέος Τιμής όχι μόνον απέναντι στα Θύματα και στις Οικογένειές τους, αλλά και απέναντι στην ίδια την Ιστορία του Τόπου μας. Διότι η διατήρηση της Ιστορικής Μνήμης αποτελεί, κυριολεκτικώς, όρο επιβίωσης του Έθνους μας.

κλικ για περισσότερα

Ι. Πριν, όμως, αναφερθώ, έστω δι’ ολίγων, στ’ αποτρόπαια γεγονότα εκείνου του ντροπιαστικού, για τον ίδιο τον Πολιτισμό μας, εγκλήματος, που χάραξε βαθύτατα την Ιστορία αυτής της γωνιάς της ορεινής Ελλάδας, ας μου επιτραπεί να τονίσω ένα άλλο σημαντικό ιστορικό γεγονός, για το οποίο είσθε, και δικαίως, υπερήφανοι: Στον μύλο της Ιεράς Μονής Αγίας Αικατερίνης Σχωρετσάνων, όπως ονομαζόταν τότε -και ως το 1927- το Χωριό σας, συνήλθαν οι Τζουμερκιώτες Οπλαρχηγοί για την προετοιμασία της Εθνεγερσίας του 1821: Κατσαντώνης, Καραϊσκάκης, Μακρυγιάννης, Κουτελίδας, Τσαρακλής, ο Ηγούμενος της Μονής Διονύσιος και οι Δημογέροντες των Σχωρετσάνων, Αγνάντων, Μελισσουργών, Πραμάντων και Χόσεψης (έτος 1819-1820).

ΙΙ. Αναφερόμενος στα δραματικά γεγονότα της 26 ης και 27 ης Οκτωβρίου 1943, δεν μπορώ παρά να στηριχθώ στην μαρτυρία του συμπατριώτη σας, στρατηγού Κωνσταντίνου Σίτα, που ήταν τότε μόλις 17 ετών. Σύμφωνα με αυτήν:

Α. Την εποχή εκείνη ο Καταρράκτης ήταν ένα χωριό που, παρά την λαίλαπα της Kατοχής, έσφυζε από ζωή. Λειτουργούσαν σε αυτό τέσσερα Σχολεία, τέσσερις Ναοί, υπήρχε σταθμός της Χωροφυλακής, ενώ ο πληθυσμός του ανερχόταν, περίπου, στα 1.500 άτομα.

Λόγω της γεωγραφικής του θέσης αποτελούσε σημείο αναφοράς μιας πληθώρας όμορων, μικρότερων σ’ έκταση, χωριών και περιφερειακών οικισμών. Τα παραπάνω χαρακτηριστικά του Καταρράκτη, μαζί με το γεγονός ότι οι Γερμανοί γνώριζαν ότι στα μέρη σας υπήρχε ένοπλο τμήμα της Αντίστασης, που μάλιστα υποστηριζόταν από δικές του αποθήκες τροφίμων, ιματισμού και πυρομαχικών, πιθανότατα αποτέλεσαν τους λόγους, για τους οποίους οι βάρβαροι κατακτητές αποφάσισαν την συγκεκριμένη αποτρόπαιη επιχείρηση.

Β. Ειδικότερα, το τρίτο δεκαήμερο του Οκτωβρίου του ’43, τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής οργάνωσαν μεγάλης κλίμακας εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στην περιοχή των Τζουμέρκων εναντίον των Ελληνικών δυνάμεων Αντίστασης. Την ευθύνη για την διεξαγωγή των επιχειρήσεων αυτών ανέλαβε η ορεινή γερμανική μεραρχία, γνωστή ως «Εντελβάις» και περιβόητη για την σκληρότητα -σε βαθμό βαρβαρότητας- με την οποία διενεργούσε τις επιχειρήσεις της, ενισχυμένη από τις δυνάμεις κατοχής Άρτας και Τρικάλων.

1. Την 22α Οκτωβρίου, οι δυνάμεις της μεραρχίας αυτής συγκεντρώθηκαν στην περιοχή της γέφυρας Μπαλντούμα, και από το πρωί της ημέρας εκείνης ξεκίνησαν οι επιχειρήσεις προς δύο, κυρίως, κατευθύνσεις. Η μία προς Μέτσοβο-Καλαμπάκα (βορειοανατολικά Τζουμέρκα) και η άλλη προς Πράμαντα-Άγναντα-Καταρράκτη- Βουλγαρέλι (νοτιοδυτικά Τζουμέρκα).

2. Το βράδυ της 25ης Οκτωβρίου, οι Γερμανοί έφτασαν στην Άγναντα, την οποία οι κάτοικοι είχαν εγκαταλείψει χωρίς καμία αντίσταση. Αντίστοιχα είχαν πράξει και οι κάτοικοι όλων των χωριών της περιοχής, βρίσκοντας καταφύγιο στις δασωμένες ρεματιές και στις σπηλιές των βουνών γύρω από το Χωριό.

3. Το πρωί της 26ης Οκτωβρίου, οι ναζί κινήθηκαν από την Άγναντα προς τον Καταρράκτη από δύο κατευθύνσεις, με σκοπό να κυκλώσουν το Χωριό, ώστε να μην υπάρχει δυνατότητα διαφυγής για τους κατοίκους του. Η περιοχή κυκλώθηκε τόσο από την κατεύθυνση Σγάρα-Μηλιά όσο και από την κατεύθυνση Σταυρός-Ράχες. Το πρώτο απόσπασμα, στην πορεία του προς τον Καταρράκτη, έκαψε αρκετά σπίτια στον οικισμό Σγάρα και συνέχισε προς την Μηλιά, όπου κατέστρεψε τα περισσότερα σπίτια και εκτέλεσε έναν αθώο κάτοικο, ο οποίος δεν μπόρεσε ή δεν πρόλαβε ν’ απομακρυνθεί.

4. Γύρω στο μεσημέρι ενώθηκε με άλλο απόσπασμα, που προερχόταν από τις Απιδιές. Οι διευρυμένες πια δυνάμεις κατοχής, χωρίς ν’ αντιμετωπίσουν καμία αντίσταση συνέχισαν την πορεία τους προς τον Καταρράκτη. Φθάνοντας στο Χωριό, έκαψαν το σύνολο, σχεδόν, των κτισμάτων του, σπίτια, εκκλησίες μέχρι και αποθήκες.

Δολοφόνησαν εν ψυχρώ εννέα συγχωριανούς σας, οι οποίοι βρέθηκαν στο διάβα τους, μάλιστα ο ένας εξ αυτών κάηκε ζωντανός από την φωτιά που έβαλαν τα γερμανικά αποσπάσματα στο σπίτι του.

5. Κατά το χάραμα της 27ης Οκτωβρίου, οι συγχωριανοί σας έτρεφαν την κρυφή ελπίδα να έχουν φύγει οι Γερμανοί, όπως και από τα άλλα χωριά πριν από το δικό σας, οπότε θα μπορούσαν να επιστρέψουν στα σπίτια τους ή σε ό,τι είχε απομείνει από αυτά.

Δυστυχώς, το πρώτο φως της ημέρας διέψευσε τις ελπίδες τους. Στο Χωριό, η φωτιά συνέχιζε να καίει κατά εστίες ό,τι είχε απομείνει. Τούτο συνέβαινε διότι καιγόταν και η Κρυοπηγή ως τους Καταρράκτες. Το Ξηροβούνι είχε χαθεί από τον ορίζοντα. Η καταστροφή ήταν ολοκληρωτική.

6. Αξίζει να μνημονευθούν, στο σημείο αυτό, τα ονόματα των εννέα άμαχων συμπατριωτών σας, οι οποίοι έπεσαν θύματα της πολεμικής βίας και της παράνοιας που χαρακτήριζε το ναζιστικό καθεστώς, προκειμένου ν’ αποτίσουμε τον επιβαλλόμενο φόρο τιμής στην Ιερή Μνήμη τους: Καινούργιος Ηλίας, Μάντζαρης Γεώργιος, Μαυράκη Ελένη, Μπίκας Κωνσταντίνος, Πανούτσος Αθανάσιος, Τασιούλας Παναγιώτης -που κάηκε ζωντανός- Τέλωνα Αικατερίνη, Καινούριου Ελένη, Τζουμάκας Ιωάννης και Χασιώτης Χρήστος. Ωστόσο, η έως τώρα έρευνα έχει καταγράψει έντεκα νεκρούς δηλαδή δύο παραπάνω, μεταξύ των οποίων και ένας αντάρτης με καταγωγή από την Κέρκυρα, άγνωστων λοιπών στοιχείων, που αναγράφεται και στην πλάκα του Μνημείου.

ΙΙΙ. Τιμώντας την Ιερή Μνήμη των τραγικών Θυμάτων του Μαρτυρικού Τόπου σας, διαπιστώνουμε, για πολλοστή φορά, ότι για εμάς, τους Έλληνες, η Ελευθερία αποτελεί υπαρξιακή αρχή και, άρα, τρόπο ζωής. Αυτή την αλήθεια οφείλουν να την γνωρίζουν όλοι. Η πίστη σε αυτές τις αξίες, σε αυτά τα πανανθρώπινα ιδανικά, χαρακτηρίζει διαχρονικώς και την διεθνή συμπεριφορά της Πατρίδας μας. Έτσι, σήμερα:

Α. Η Ελλάδα, η οποία ανήκει, οριστικώς και αμετακλήτως, στην Ευρωπαϊκή Ένωση και μάλιστα στον σκληρό πυρήνα της, την Ευρωζώνη, συμπεριφέρεται στην Διεθνή Κοινότητα με απόλυτη προσήλωση στο Ευρωπαϊκό και στο Διεθνές Δίκαιο, στο σύνολό τους. Είναι δηλαδή Δύναμη που εργάζεται για την Ειρήνη και την Ανάπτυξη, τόσο στην εγγύς περιοχή των Βαλκανίων και της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, όσο και στο ευρύτερο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Β. Πλην, όμως, εάν χρειασθεί, εμείς, οι Έλληνες, είμαστε έτοιμοι να υπερασπισθούμε αποτελεσματικά τα Σύνορα και το Έδαφος της Πατρίδας μας, που αποτελούν επίσης σύνορα και έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και τούτο θα το πράττουμε πάντοτε υπό όρους αρραγούς ενότητας, δοθέντος ότι η Ιστορία μας έχει διδάξει πως τα μεγάλα και σημαντικά -και ιδίως τους Εθνικούς μας Στόχους- τους επιτυγχάνουμε ενωμένοι. Ενώ η διχόνοια και ο διχασμός μας στοίχισαν ακριβά, ακόμη δε και τμήματα του Εθνικού μας Κορμού. Τέτοια τραγικά λάθη δεν είναι νοητό να τα επαναλάβουμε. Και δεν θα τα επαναλάβουμε.

ΙV. Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο Ιερής Μνήμης -και μακριά από κάθε λογική αντεκδίκησης, που είναι παντελώς ξένη σ’ εμάς, τους Έλληνες- εντάσσουμε και τις έναντι της Γερμανίας νόμιμες αξιώσεις μας για το κατοχικό δάνειο και τις εν γένει αποζημιώσεις της ναζιστικής κατοχής.

Α. Όπως έχω επανειλημμένως τονίσει, οι ως άνω αξιώσεις μας, από τις οποίες ουδέποτε και καθ’ οιονδήποτε τρόπο έχουμε παραιτηθεί, είναι πάντα νομικώς ενεργές –πράγμα που σημαίνει ότι δεν τίθεται κανένα θέμα παραγραφής- και δικαστικώς επιδιώξιμες. Και ο κοινός μας Ευρωπαϊκός Νομικός Πολιτισμός, ως μέρος του εν γένει κοινού μας Ευρωπαϊκού Πολιτισμού που συντίθεται από τις διατάξεις αλλά και από τις θεμελιώδεις αρχές και τις αξίες της Ευρωπαϊκής και της Διεθνούς Νομιμότητας, επιβάλλει την σχετικ απόφαση να την λάβει αρμόδιο Δικαστικό Forum, με βάση το σύνολο του εφαρμοζόμενου

εν προκειμένω Διεθνούς Δικαίου. Η θέση αυτή είναι κυριολεκτικώς Εθνική και, κατά συνέπεια, αδιαπραγμάτευτη. Πολλώ μάλλον όταν την θέση αυτή ενισχύει, πλέον, καταλυτικώς η πρόσφατη γνωμοδότηση (2019) της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Εμπειρογνωμόνων του Γερμανικού Κοινοβουλίου (Bundestag), η οποία αφενός αναγνωρίζει ότι δεν τίθεται ζήτημα παραίτησης ή παραγραφής των αξιώσεων αυτών και, αφετέρου, προτρέπει, «expressis verbis», την Γερμανική πλευρά ν’ αποδεχθεί την προσφυγή Ελλάδας και Γερμανίας στο αρμόδιο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Β. Και κατά τούτο, μόνο προβληματισμό προκαλεί η από 18.10.2019 απόρριψη της από τον Ιούνιο του ίδιου έτους πλήρως τεκμηριωμένης ρηματικής διακοίνωσης της Ελλάδας, αναφορικά με την προοπτική προσφυγής σε αρμόδιο δικαιοδοτικό Forum, για την οριστική επίλυση της σχετικής διαφοράς ως προς τις αξιώσεις της Ελλάδας για το κατοχικό δάνειο και τις γερμανικές αποζημιώσεις. Έχω χρέος να τονίσω ότι η προαναφερόμενη άρνηση της Γερμανικής Κυβέρνησης, αγνοώντας όλα τα κατά τ’ ανωτέρω, πλήρως τεκμηριωμένα, νομικά επιχειρήματα, εμφανίζεται παντελώς αναιτιολόγητη, δοθέντος ότι έρχεται σε αντίθεση και προς την Ευρωπαϊκή και την Διεθνή Νομιμότητα. Διευκρινίζω, ότι η Ελλάδα δεν αποδέχεται την άρνηση αυτή, πράγμα που σημαίνει ότι θα επανέλθει εν προκειμένω, δίνοντας ακόμη μεγαλύτερη έκταση και έμφαση στα νομικά -και όχι μόνο- επιχειρήματά της.

Αναχωρώντας από τον ιστορικό και πανέμορφο Καταρράκτη, με την σπουδαία τιμή που επιδαψιλεύσατε στο πρόσωπό μου ως Προέδρου της Δημοκρατίας, θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι όσα εξέθεσα θ’ αποτελέσουν καθοριστικής σημασίας δείκτη πορείας κατά την άσκηση των καθηκόντων μου. Επιπλέον, παίρνω μαζί μου, στις νοερές αποσκευές μου, τις καλύτερες αναμνήσεις της έξοχης φιλοξενίας που μου επιφυλάξατε, για την οποία και πάλι βαθύτατα σας

ευχαριστώ.

 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Σας καλωσορίζω στην Προεδρία της Δημοκρατίας. Και αξιοποιώ την ευκαιρία της επίσκεψής σας στην Αθήνα για ν’ αναδείξω τις άριστες σχέσεις μεταξύ των Χωρών μας, οι οποίες έχουν πλέον οικοδομηθεί σε στέρεες βάσεις που δικαιολογούν μια εξαιρετικά ευοίωνη προοπτική.

Οι σχέσεις αυτές λειτουργούν όχι μόνο σε διμερές αλλά και σε διεθνές επίπεδο, επιτρέποντας έτσι στην Ελλάδα και στο Ισραήλ ν’ αναδειχθούν παράγοντες ασφάλειας, σταθερότητας και ειρήνευσης στην ταραγμένη περιοχή μας, ιδίως σε μια περίοδο κατά την οποία, κυρίως εξαιτίας της προκλητικής και κατά προφανή παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου επέμβασης της Τουρκίας στην Συρία, η ειρήνη δέχεται άκρως επικίνδυνα πλήγματα.

Προς αυτή την κατεύθυνση συμβάλλει τα μέγιστα και η Τριμερής Συνεργασία Ελλάδας - Κύπρου - Ισραήλ. Συνεργασία η οποία δίχως να θίγει, ούτε κατ’ ελάχιστο, τις σχέσεις μας με τρίτες Χώρες - αφού λειτουργεί συμπληρωματικώς και όχι ανταγωνιστικώς απέναντι σε άλλα σχήματα διαλόγου και συνεργασίας - αποτελεί παράδειγμα υπεράσπισης της συνεπούς εφαρμογής του Διεθνούς Δικαίου. Κατ’ εξοχήν δε του Δικαίου της Θάλασσας, κατά την Συνθήκη του Montego Bay του 1982, το οποίο, δυστυχώς, η Τουρκία παραβιάζει με προκλητικό τρόπο.

Η Τριμερής Συνεργασία μας λοιπόν στέλνει το μήνυμα προς την Τουρκία ότι η αυθαιρεσία της δεν θα περάσει.

Τέλος, υπενθυμίζω ότι η Ελλάδα μένει σταθερά προσηλωμένη στην επίτευξη του στόχου της τόνωσης των διμερών σχέσεων μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Ισραήλ.

Και πάλι καλωσορίσατε.

 

ISRAEL KATZ (από ανεπίσημη μετάφραση): Ευχαριστώ πάρα πολύ τον κύριο Πρόεδρο της Δημοκρατίας, και πρέπει να τονίσω ότι βρίσκομαι στην Ελλάδα σε μια στιγμή όπου υπάρχει εξαιρετική φιλία ανάμεσα στις Χώρες μας. Και θα έλεγα ότι, κατά την επίσκεψή μου αυτή βρήκα και είδα ακόμα μεγαλύτερες σχέσεις φιλίας, και στην προηγούμενη συνάντησή μου με τον κύριο Πρωθυπουργό, καθώς επίσης και με τον ομόλογό μου τον Υπουργό των Εξωτερικών. Και υπάρχει, θα έλεγα, μία κοινή διόπτευση υπέρ της σταθερότητας στην περιοχή. Όντως το Ιράν και η Τουρκία απειλούν -αποτελούν απειλές- για την περιοχή, αλλά πέρα από αυτό υπάρχουν πάρα πολλά θέματα, στα οποία οι δύο Χώρες μας συνεργάζονται εξαιρετικά, όπως είναι ο τομέας της ενέργειας, ο τομέας της αγροτικής ανάπτυξης, καθώς επίσης και τον προηγμένων τεχνολογιών. Θα έλεγα ακόμα, ότι ποτέ οι σχέσεις μεταξύ Ελλάδος-Ισραήλ και πλέον με την τριμερή όπως αναφέρατε Κύπρου, δεν ήτανε καλύτερες. Αυτή την στιγμή βρίσκονται σε εξαιρετικό επίπεδο. Και οι τρεις γνωρίζουμε και βλέπουμε μαζί, τους κινδύνους που μας απειλούν. Ένας άλλος τομέας ο οποίος με προβληματίζει, κύριε Πρόεδρε, είναι η άνοδος του αντισημιτισμού στην Ευρώπη. Και θα ήθελα για άλλη μία φορά να ευχαριστήσω την Ελλάδα για την συνεργασία της και την στήριξή της πάνω στον τομέα αυτό, ιδιαιτέρως γνωρίζοντας ότι το 2021 η Ελλάδα θα αναλάβει την Προεδρία του I.H.R.A. (International Holocaust Remembrance Alliance), το οποίο είναι ο Οργανισμός για την Μνήμη του Ολοκαυτώματος.

Άρα λοιπόν, δράττομαι της ευκαιρίας να ευχαριστήσω για ακόμη μία φορά την Ελλάδα γι΄ αυτήν την υποστήριξη, και να ευχαριστήσω για το γεγονός ότι ο κύριος Πρόεδρος της Δημοκρατίας θ μας επισκεφθεί τον Ιανουάριο του 2020 όπου θα έχουμε τις τελετές για την απελευθέρωση του Άουσβιτς, μαζί με την συμμετοχή της Ρωσίας. Εδώ θα ήθελα, επίσης, να αναφέρω ότι αυτό το σημείο είναι ιδιαίτερα συναισθηματικής βαρύτητος, δεδομένου ότι η μητέρα μου ήταν από τους απελευθερωθέντες κατά την διάρκεια της απελευθερώσεως του Άουσβιτς. Θα ήθελα και πάλι να τονίσω την εξαιρετική συνεργασία, που υπάρχει ανάμεσα στις Χώρες μας και εκφράζω την αισιοδοξία μου ότι κατά αυτόν τον τρόπο θα προχωρήσουμε ακόμη περισσότερο στο μέλλον.

Ευχαριστώ πολύ.

 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κύριε Υπουργέ, ήθελα να προσθέσω ότι για εμάς, τους Έλληνες, και για μένα προσωπικά, είναι μεγάλη τιμή αλλά ταυτοχρόνως και η εκπλήρωση ενός Ιερού Χρέους, το ότι

τιμούμε στην Ελλάδα με ιδιαίτερη έμφαση τα τραγικά θύματα του Ολοκαυτώματος. Κι αισθάνθηκα πραγματική συγκίνηση στη Θεσσαλονίκη, λιγότερο από μια βδομάδα πριν, όταν κάναμε τα εγκαίνια του -ανακαινισμένου πλέον- Εβραϊκού Μουσείου της Θεσσαλονίκης. Και ξέρουμε τι σημαίνει η Θεσσαλονίκη, σε ό,τι αφορά τους φρικτούς διωγμούς των συμπατριωτών μας Εβραίων. Αλλά αισθανόμασθε πραγματική τιμή εμείς, οι Έλληνες, και από το γεγονός ότι εδώ στη Θεσσαλονίκη θα γίνει το Μουσείο του Ολοκαυτώματος, ένα από τα μεγαλύτερα Μουσεία στον κόσμο. Κατόπιν τούτου, και μέσω του Μουσείου θέλουμε να εκπληρώσουμε το χρέος μας απέναντι στα θύματα του Ολοκαυτώματος.

 

ISRAEL KATZ: Για άλλη μια φορά θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Εξοχότατο κύριο Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Γνωρίζω ότι μετέβη στην Θεσσαλονίκη, γνωρίζω για το Μουσείο το οποίο πρόκειται να ιδρυθεί προς τιμήν των θυμάτων του Ολοκαυτώματος. Το Ολοκαύτωμα το οποίο μερικοί, προσπαθούν να αρνηθούν. Ευχαριστώ λοιπόν για άλλη μια φορά για τις εξαίρετες σχέσεις που έχουν οι δύο χώρες μας. Επίσης, χαίρομαι δεδομένου ότι οι δύο χώρες εργάζονται για το καλό της Μεσογείου και για το καλό της περιοχής μας. Έχουμε πολλά κοινά σημεία και πιστεύω ότι αυτή η συνεργασία θα λάμψει και θα προχωρήσει ακόμα περισσότερο στο διηνεκές.