Εκτύπωση

ΓΥΝΑΙΚΑ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΤΗΣ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΣ ΧΡΗΣΤΗΚΕ Η ΑΙΚΑ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

Μια ιδιαίτερη στιγμή θα ζήσει η ομογένεια της Νότιας Αυστραλίας την επόμενη Τετάρτη, 15 Ιανουαρίου, όταν η 68χρονη Αλεξάνδρα Βακιτσίδου θα βρεθεί στο τερέν, όπου για πρώτη φορά στα χρονικά μια Ελληνίδα πρόκειται να κηρύξει την έναρξη του τουρνουά τένις Adelaide International 2020 που ξεκινά την ερχόμενη εβδομάδα στην Αδελαΐδα.

«Με πήραν στο τηλέφωνο και μου είπαν ότι επιθυμούν να είμαι εγώ εκείνη που θα ρίξει το νόμισμα για να κηρυχθεί η έναρξη της διοργάνωσης και καθώς μου είπαν ο λόγος που με επέλεξαν είναι για την αναγνώριση της πολύχρονης εθελοντικής μου προσφοράς στην Πολιτεία μας.

«Εννοείται ότι δέχθηκα με πολύ μεγάλη χαρά και είναι τιμή μου να παραβρεθώ» λέει η κ. Βακιτσίδου.

 

Η ίδια μετανάστευσε στην Αυστραλία σε ηλικία 17 ετών και αφού παντρεύτηκε τον αγαπημένο της Δημοσθένη, απέκτησαν τρία παιδιά και πέντε εγγόνια.

Όπως λέει η Αλεξάνδρα, τα πρώτα χρόνια στην Αυστραλία ήταν πολύ δύσκολα κυρίως λόγω του ότι εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν οργανωμένες ελληνικές κοινότητες στην Αδελαΐδα ενώ οι περισσότεροι ομογενείς δεν μιλούσαν καν την αγγλική γλώσσα και έτσι όλοι βρίσκονταν σε μια διαρκή πάλη επιβίωσης.

«Όταν ήρθαμε εδώ συναντήσαμε πολλές δυσκολίες, αλλά εργαστήκαμε σκληρά και τίμια. Σεβαστήκαμε τη χώρα αυτή που έγινε δεύτερη πατρίδα μας και αποφασίσαμε να εκμεταλλευτούμε την ευκαιρία που μας δόθηκε, να αποδείξουμε ότι οι Έλληνες μετανάστες είμαστε άξιοι εμπιστοσύνης» λέει η Αλεξάνδρα, η οποία παρά τις δυσκολίες και τα εμπόδια που αντιμετώπισε, κατόρθωσε πολύ γρήγορα να ξεχωρίσει για τον χαρακτήρα, το ήθος και την απλότητα της.

«Πρώτο μου μέλημα ήταν να εργαστώ και να μάθω λίγα αγγλικά για να μπορώ να συνεννοούμαι με τους ανθρώπους εδώ και ομολογώ πως ένας από τους λόγους που αγάπησα τους Αυστραλούς σχεδόν αμέσως ήταν γιατί εμένα σίγουρα με βοήθησαν πολύ όταν πρωτοήρθα και μου φέρθηκαν τίμια και σωστά».

«Για μένα αυτές οι σχέσεις είναι αμφίδρομες» λέει η δραστήρια γιαγιά, η οποία μόλις άρχισε να συνηθίζει στον αυστραλιανό τρόπο ζωής, αποφάσισε να κάνει τα πάντα ώστε να ξεπληρώσει το χρέος της απέναντι στις δύο της πατρίδες, την Ελλάδα και την Αυστραλία.

Για την κόρη του πρώην προέδρου ενός μικρού χωριού της Φλώρινας, το να βοηθάει και να προσφέρει τις υπηρεσίες της αφιλοκερδώς στην παροικία αλλά και την κοινωνία γενικότερα, αποδείχθηκε δεύτερη φύση.

«Έτρεχα παντού γιατί ήθελα αποδέκτες της δικής μου προσφοράς να είναι όλοι. Βέβαια γνώρισα από κοντά τις ανάγκες των Ελλήνων αλλά ποτέ δεν νοιάστηκα αν αυτός που έχει ανάγκη είναι Έλληνας ή ξένος».

https://neoskosmos.com/el/234500/i-afstralia-tima-68chroni-omogeni-gia-tin-prosfora-tis-me-enan-idiaitero-tropo/